Harry Potter

Z WiaraWiki

Czym różni się Harry Potter od Królewny Śnieżki?

Tym, że czarodziejskie różdżki, pierścienie, zaczarowane ołówki, skrzaty, trolle, mówienie "hokus, pokus" są elementami całkowicie bajkowymi, zmyślonymi. Natomiast Joanne Kathleen Rowling w książkach o Harry Potterze umieściła elementy pochodzące z magii wykorzystywanej do kontaktów ze światem zmarłych i szatanem. Dodatkowo Harry nie jest pozytywną postacią, tak jak to zwykle się ma w standardowych bajkach. Potrafi być złośliwy i krzywdzić. Jeżeli walczy ze złem, robi to przy pomocy innego zła. Częściowo utożsamia się z Voldemortem, najczarniejszą z postaci. W piątym tomie dochodzi do opętania Harrego i zniszczenia jego osobowości.

Pani Rowling ma osobiste doświadczenia metafizyczne. Posiada wiedzę i doświadczenie. Być może właśnie to wywołało u niej depresję kliniczną (Wikipedia).

Spis treści

Popularyzacja magii i satanizmu

Książka zawiera elementy satanistycznej czarnej mszy. Dziecko czytając Harrego Pottera oswaja się z elementami magii i okultyzmu, który może go zaciekawić. Odbiorca (zwykle młody) zainteresowany treścią będzie chciał się dowiedzieć jak najwięcej o tym, co lektura zawiera. Prędzej czy później odkryje, że książka nie jest wyłącznie fikcją literacką, a wtedy zainteresuje się magią. Nie istnieje biała i czarna magia - każda odwołuje się do szatana.

W innych bajkach czary - choć występują powszechnie - to zajmują się nimi czarownicy, czarownice lub inne stwory. Tutaj czarami zajmują się ludzie sami z siebie.

Burzenie granic między dobrem i złem, pięknem i okrucieństwem

W książce jedyne opisy, które Harry odbiera jako piękne są związane ze śmiercią (np Feniksa) lub pogrzebami. Harry przez całą "bajkę" stara się uniknąć śmierci. Wszystkie wątki odwołują się do krwi lub śmierci. Ciągle ktoś ginie. Dziecko przyzwyczajane jest do takich widoków.

We wszystkich bajkach zawsze występuje jakieś dobro, które jest utożsamiane z jakąś konkretną postacią, której tutaj brak. Harry nie jest taką postacią, ponieważ uważa za dobre to, co mu aktualnie pasuje, również korzysta z czarnej magii. Nie ma dobra absolutnego. Postacie, które wydają się dobre stopniowo stają się złe i na odwrót.

Wszystkie symbole, które w klasycznych bajkach są negatywne u Rowling są pozytywne (czarne koty, loty na miotle) i odwrotnie (czerwony kapturek), co zaburza znany przez dziecko punkt widzenia. Czarna magia jest teoretycznie przestawiana jako zła, ale dzieci - jak nie od początku, to stopniowo - uczą się zaklęć szkodzących innym, czego efektem są czarnoksięskie pojedynki. Jeżeli dzieci uczą się czarnej magii to oznacza, że uczą się zwalczać zło złem, co jest dalekie od wartości chrześcijańskich.

Nazizm i demoralizacja

Czytając 'Harry Pottera' przyswaja się idee podziału rasowego (znanej z nazimu). W książce najniższy poziom zajmowały osoby nazywane "mugole" (lub "szlamy") - które nie zajmowały się magią. Dodatkowo właściwości magiczne były dziedziczne. Wyłapywaniem mugoli zajmowali się "śmierciożercy". Sama Rowling potwierdza, że podział jest podobny do selekcji, którą prowadzili hitlerowcy. (za Wikipedią).

Książka ma wartości antyedukacyjne: ulubieni, najlepsi nauczyciele dzielą się z uczniami piwem, a hymnem akademii jest pieśń ośmieszająca szkołę. Ośmieszani są również rodzice dzieci, jako osoby, które nic nie rozumieją.

Fikcja i rzeczywistość

Fani zarzucają krytykom książki braku odróżniania rzeczywistości od fikcji literackiej. Niestety przypuszczalnie fani ci również samego szatana uważają za fikcję literacką (wtedy jakakolwiek argumentacja przestaje mieć sens). Zapewne też nigdy nie spotkali się z bezpośrednimi atakami szatana na człowieka w postaci opętań. Krytykowany o nieznajomość tematu jest O. Aleksander Posacki SJ (za książkę 'Harry Potter i okultyzm'), wybitny m.in. demonolog, znawca wielu tematów zawartych w Potterze. Wikipedia

Stanowisko Benedykta XVI

Joseph Ratzinger, fragment wywiadu (2003r.):

"Dobrze, że wyjaśnia pani sprawę Harry’ego Pottera, ponieważ jest to subtelne uwiedzenie, które oddziałuje niepostrzeżenie, a przez to głęboko, i rozkłada chrześcijaństwo w duszy człowieka, zanim mogło ono w ogóle wyrosnąć" [1]

Lektury przeciwstawiane Harry Potterowi

Często porównuje się książki o Harrym Potterze do Władców Pierścieni (J.R.R. Tolkien, katolik) lub do Opowieści z Narnii (C.S. Levis, anglikanin). W książkach tych zawsze wyraźnie zarysowane jest dobro i zło. Pozytywni bohaterowie są szlachetni, a magia w przeważającej większości utożsamiana jest ze złem, z którym należy walczyć. Jeżeli elementy magiczne są używane po stronie dobra, to tylko w sytuacjach nadzwyczajnych i przez postacie specjalnie do tego stworzone (np. Gandalf), które dodatkowo służą jakiejś dobrej idei.


Zobacz też

Egzorcyzm


Linki zewnętrzne

Aleksander Posadzki o Harrym Potterze

Osobiste